Ακυρωτικός έλεγχος του ΣτΕ επί των διοικητικών πράξεων των εκκλησιαστικών αρχών

Ο διακεκριμένος καθηγητής του Εκκλησιαστικού Δικαίου ΑΠΘ κ. Κων. Παπαγεωργίου, έχει προσκληθεί για ειδική διάλεξη που θα δώσει στο Συμβούλιο Επικρατείας, στις 4 Δεκ. ώρα 6μμ, στα ζητήματα του ακυρωτικού ελέγχου των διοικητικών πράξεων των εκκλησιαστικών αρχών.

Το γεγονός, αποδεικνύει το ιδιαίτερο ενδιαφέρον σήμερα, για τα ζητήματα αυτά, αλλά και τη στροφή που φαίνεται να παίρνει το ανώτατο δικαστήριο της χώρας, στα φλέγοντα αυτά ζητήματα.

Ονοματοδοσία τέκνων, Απόφ.ΜΠρΠειρ 3072/2011

Είναι παράνομη η πιθανή άρνηση υπαλλήλου - ληξίαρχου, της καταγραφής του χριστιανικού ονόματος τέκνου που βαπτίστηκε, και  που δηλώνεται υπεύθυνα από τον νόμιμο γονέα.

 "...η ονοματοδοσία δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του εφάπαξ τελουμένου μυστηρίου του Βαπτίσματος, καθόσον το όνομα αποκτάται και με σχετική δήλωση των προαναφερομένων προσώπων προς τον αρμόδιο ληξίαρχο".

 {βλέπε απόφ. Δικαστηρίου 3072/2011ΜΠΡ ΠΕΙΡ ( 570720) (ΕΦΑΔ 2012/55)

Ονοματοδοσία τέκνων.

Αποτελεί περιεχόμενο του δικαιώματος των γονέων που έχουν τη γονική μέριμνα.

Πώς γίνεται η ονοματοδοσία. Γέννηση τέκνου, ενόσω η μητέρα βρίσκεται σε διάσταση με το σύζυγό της και έχει συνάψει σχέση με άλλον άντρα που είναι και ο πατέρας του τέκνου.Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων περί ονοματοδοσίας. Απορρίπτεται αφενός γιατί ο φυσικός πατέρας δεν νομιμοποιείται ενεργητικά και αφετέρου η αίτηση είναι μη νόμιμη για τη μητέρα, εφσόσον δεν υπάρχει διαφωνία ως προς το όνομα. (βλ.Παρατηρήσεις Κ. Παντελίδου, ΕφΑΔ 2012/56).

ΜΠρΠειρ 3072/2011

Πρόεδρος: Α. Ρουσέα

[...] Το άρθρο 1467 ΑΚ ορίζει ότι η ιδιότητα του τέκνου ως προς το οποίο συντρέχει ένα από τα τεκμήρια των άρθρων 1465 και 1466 ΑΚ ως τέκνου γεννημένου σε γάμο, μπορεί να προσβληθεί δικαστικώς αν αποδειχθεί ότι η μητέρα δεν συνέλαβε πράγμα από το σύζυγο της ή ότι κατά το κρίσιμο διάστημα της σύλληψης, ήτοι αυτό που περιλαμβάνεται ανάμεσα στην τριακοσιοστή και την εκατοστή ογδοηκοστή ημέρα πριν από τον τοκετό (άρθρο 1468 ΑΚ) ήταν φανερά αδύνατο να συλλάβει από αυτόν, ιδίως εξαιτίας ανικανότητας ή αποδημίας του ή επειδή δεν είχαν σχέσεις.

Από τις διατάξεις αυτές σαφώς προκύπτει ότι το τεκμήριο της καταγωγής του τέκνου από το σύζυγο της μητέρας του, το οποίο είναι μαχητό, μπορεί να ανατραπεί μόνο με αγωγή προσβολής της πατρότητας, πλην άλλων, από το σύζυγο της μητέρας ή από τον άνδρα με τον οποίο η μητέρα βρισκόμενη σε διάσταση με το σύζυγο της είχε μόνιμη σχέση με σαρκική συνάφεια κατά το κρίσιμο διάστημα της σύλληψης. Πριν από την αμετάκλητη ανατροπή του τεκμηρίου καταγωγής από γάμο και την αναγνώριση της πατρότητας του τέκνου δεν δημιουργείται δεσμός συγγένειας μεταξύ του τέκνου και του φυσικού πατέρα. Η με την παραδοχή της αγωγής δημιουργούμενη κατάσταση είναι νέα, γιατί ιδρύεται νέα νομική συγγένεια που μεταβάλλει τις έννομες σχέσεις μεταξύ των διαδίκων.

Έως την έκδοση αμετάκλητης απόφασης που δέχεται την αγωγή το τέκνο έχει το τεκμήριο καταγωγής από τον γάμο, με πατέρα τον σύζυγο της μητέρας του. Με την αμετάκλητη απόφαση με την οποία γίνεται δεκτή η αγωγή προσβολής πατρότητας το τέκνο χάνει την ιδιότητα γεννημένου σε γάμο και κατ` ακολουθίαν εντάσσεται στην κατηγορία των γεννημένων χωρίς γάμο τέκνων (1473 επ. ΑΚ). Η κατάλυση του νομικού δεσμού του τέκνου με το σύζυγο της μητέρας επιφέρει ανατροπή στις σχέσεις συγγένειας της ΑΚ 1463, η δε γονική μέριμνα του συζύγου καταργείτο όχι όμως αναδρομικά, αλλά μόνο για το μέλλον (βλ. Β. Βαθρακοκοίλη ΕΡΝΟΜΑΚ τόμος Ε έκδ. 2004 άρθρο 1467σελ. 616-618, 622 τταρ. 11, άρθρο 1472 σελ. 652, ΑΠ Ολ 9/2009 ΕλΔ 50,977).

Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 1510 ΑΚ η μέριμνα για το ανήλικο είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων (γονική μέριμνα) οι οποίοι και την ασκούν από κοινού. Η γονική μέριμνα περιλαμβάνει την επιμέλεια του προσώπου, την διοίκηση της περιουσίας και την εκπροσώπηση του τέκνου σε κάθε υπόθεση ή δικαιοπραξία ή δίκη που αφορούν το πρόσωπο ή την περιουσία του το άρθρο 1512 ΑΚ του ίδιου κώδικα ορίζει ότι αν διαφωνούν οι γονείς και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση αποφασίζει το δικαστήριο το οποίο ως προς το ζήτημα αυτό δικάζει σύμφωνα με όσα ορίζει η διάταξη του άρθρου681 Β ΚΠολΔ, δηλαδή κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών που αφορούν την διατροφή και την επιμέλεια του τέκνου. Δεν αποκλείεται και η λήψη ασφαλιστικών μέτρων αν συντρέχει επείγουσα περίπτωση. Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων καθώς και εκείνης του άρθρου 1518 ΑΚ με την οποία ορίζεται ότι η επιμέλεια του προσώπου του τέκνου περιλαμβάνει ιδίως την ανατροφή, την επίβλεψη, τη μόρφωση και την εκπαίδευση του, καθώς και τον προσδιορισμό του τόπου της διαμονής του, προκύπτει ότι η ονοματοδοσία (δηλ. ο προσδιορισμός του ονόματος) του τέκνου είναι δικαίωμα και των δύο γονέων ως προς το οποίο αποφασίζουν από κοινού. Ειδικότερα η ονοματοδοσία γίνεται με δήλωση του κυρίου ονόματος του τέκνου στον ληξίαρχο και είναι ανεξάρτητη από το μυστήριο της βάπτισης (Βλ. ΑΠ Ολ 240/1975ΝοΒ 23,655). Με την ειδική νομοθετική ρύθμιση του άρθρου 15 του Ν 1438/1984που αντικατέστησε το άρθρο 25 του Ν 344/1976 το οποίο αφορά τις ληξιαρχικές πράξεις,το δικαίωμα της ονοματοδοσίας έχει αναχθεί πλέον σε αυτοτελές λειτουργικό δικαίωμα των γονέων και σαφώς διακρίνεται από την επιμέλεια γι αυτό και αποτελεί περιεχόμενο της γονικής μέριμνας.Πρόκειται για δικαίωμα το οποίο είναι διαρκές, αφού ασκείται εφάπαξ και αποσβύννυται με τη δήλωση που το πραγματώνει.Κατά συνέπεια φορείς του δικαιώματος ονοματοδοσίς είναι και οι δύο γονείς(ακόμη και αν είναι ανήλικοι) που έχουν τη γονική μέριμνα ανεξάρτητα από το αν την ασκούν. Αυτοί ακριβώς, είναι εκείνοι, οι οποίοι ασκούν το δικαίωμα ονοματοδοσίας από κοινού. Σε περίπτωση όμως κατά την οποία οι γονείς διαφωνούν πρέπει να προκληθεί απόφαση του αρμοδίου δικαστηρίου σχετικά με το όνομα που πρέπει να δοθεί στο τέκνο τους(Βλ. Γεωργιάδη-Σταθόπουλο, Αστικός Κώδικας τομ. VII 1993 στα άρθρα 1505-1541αρ. 146 σελ. 40 επ. Παπαδημητρίου, Συμπλήρωμα οικογενειακού δικαίου 1998 σελ.275, ΑΠ 716/1993 Δνη 35,1265, ΕφΑΘ 8688/1990 Δνη 33,153, ΕφΛαρ 286/1994 Δνη35,1377, Εφθεσ 1981/1984 ΝοΒ 32,1565). Ο νόμος δεν ορίζει πότε ότι το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να λάβει το δικαστήριο σχετική απόφαση. Επομένως αυτό θα κριθεί σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Η προσφυγή δε στο δικαστήριο, μπορεί να γίνει τόσο πριν από την επιχείρηση της πράξης, εξαιτίας της οποίας προέκυψε η διαφωνία όσο και μετά την πράξη (βλ. ΕφΑΘ 4287/2005 ΕλλΔνη 47,201).

Στην προκειμένη περίπτωση με την ένδικη αίτηση οι αιτούντες ισχυρίζονται ότι η πρώτη εξ αυτών είχε τελέσει νόμιμο θρησκευτικό γάμο με τον καθού την 5.5.1990 στον Πειραιά, ο οποίος λύθηκε αμετακλήτως με την υπ` αρ. 1243/2009 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς. Ότι ενόσω η πρώτη εξ αυτών βρισκόταν σε διάσταση με τον καθού ανέπτυξε ερωτικές σχέσεις με τον δεύτερο των αιτούντων καρπός των οποίων ήταν η γέννηση ενός θήλεως αβάπτιστου τέκνου την 7.9.2009. Ότι το τέκνο αυτό καλύπτεται από τεκμήριο καταγωγής από γάμο του άρθρου 1465 ΑΚ με τεκμαιρόμενο πατέρα τον σύζυγο της πρώτης εξ αυτών (καθού) και ότι ο τελευταίος έχει ήδη ασκήσει κατά της μητέρας του τέκνου και της διορισθείσας ειδική επιτρόπου του ως άνω ανηλίκου αγωγή περί προσβολής πατρότητας, η συζήτηση της οποίας έχει προσδιορισθεί για την 2.10.2011 ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς.Ότι ο καθού αρνείται για τους λόγους που αναφέρονται σε αυτή να συμπράξει στην πνευματική διαδικασία της ονοματοδοσίας του σύμφωνα με τους κανόνες της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκληστας με συνέπεια το ως άνω ανήλικο τέκνο των αιτούντων να μην μπορεί να Βαπτισθεί.

 Με βάση αυτό το ιστορικό επικαλούμενοι επείγουσα περίπτωση ζητούν να ληφθούν ασφαλιστικά μέτρα,ώστε να διευθετηθεί από το Δικαστήριο η ονοματοδοσία του ως άνω τέκνου και να δοθεί σε αυτό το όνομα «Χρ.».Η εν λόγω αίτηση αρμοδίως έχει εισαχθεί προς συζήτηση στο παρόν Δικαστήριο κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα686 επ. ΚΠολΔ), πλην όμως πρέπει να απορριφθεί λόγω έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης του δευτέρου των αιτούντων, διότι σύμφωνα με την προηγηθείσα μείζονα σκέψη, πριν από την αμετάκλητη ανατροπή του τεκμηρίου καταγωγής του ως άνω ανήλικου από γάμο και την εν συνεχεία αναγνώριση της πατρότητας του από τον δεύτερο των αιτούντων δεν θεμελιώνεται δεσμός συγγένειας μεταξύ του τέκνου και του τελευταίου με συνέπεια να μην μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα ονοματοδοσίας,του οποίου φορείς είναι οι γονείς που ασκούν τη γονική μέριμνα και στην παρούσαυπόθεση οι πρώτη των αιτούντων (μητέρα) και ο καθού ο οποίος έως την έκδοση αμετάκλητης απόφασης που δέχεται την αγωγή προσβολής πατρότητας είναι ο τεκμαιρόμενος πατέρας του ως άνω τέκνου.

Κατά τα λοιπά η αίτηση είναι μη νόμιμη, και πρέπει να απορριφθεί, διότι κατά τα ιστορούμενα σε αυτή(αίτηση) δεν υφίσταται διαφωνία των διαδίκων (πρώτης αιτούσας και καθού)σχετικά με τον προσδιορισμό του ονόματος του ως άνω ανηλίκου τέκνου, την οποία θα μπορούσε να άρει το Δικαστήριο με κριτήριο αποκλειστικά και μόνο το συμφέρον του τέκνου και χωρίς δέσμευση από τα αιτήματα των γονέων ή τη γνώμη αυτών, αλλά άρνηση του καθού να συμπράξει στην πνευματική διαδικασία της ονοματοδοσίας του τέκνου σύμφωνα με τους κανόνες της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, για την οποία δεν χρειάζεται να προκληθεί απόφαση του Δικαστηρίου, αφού,σύμφωνα και με όσα προαναφέρθηκαν στην προηγηθείσα νομική σκέψη, η ονοματοδοσία δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του εφάπαξ τελουμένου μυστηρίου του Βαπτίσματος, καθόσον το όνομα αποκτάται και με σχετική δήλωση των προαναφερομένων προσώπων προς τον αρμόδιο ληξίαρχο. Διάταξη περί δικαστικών εξόδων δεν θα περιληφθεί στο διατακτικό λόγω ελλείψεως αιτήματος εκ μέρους του καθού (άρθρο 191 παρ. 2 ΚΠολΔ). [...]

Ν.Σ.

 

 

MONASTIC WORLD IN AN UPROAR AFTER THE SAD EVENTS IN THE HOLY SEE OF NAFPAKTOS

MONASTIC WORLD IN AN UPROAR AFTER THE SAD EVENTS IN THE HOLY SEE OF NAFPAKTOS

Saturday, 29th December 2012 17:43

By Georgios Theoharis ( http://www.agioritikovima.gr/mitropoleis/14167-anatatos-o-mon)

"Persecution" of coenobitic monasticism?

The recent events, which took place in the days before Christmas at the Bishopric of the Holy See of Nafpaktos, on the occasion of the episcopal 'trial' of a Monk have been broadcast internationally.

Once again, the affairs of the famous and vibrant large communal brotherhood of the Monastery of the Transfiguration have been placed under the microscope.

The long-standing problem has already been evaluated by many monastic, ecclesiastical and political circles and especially by the Athonite fathers as a new kind of "persecution of coenobitic monasticism", within the bosom of the State Church of Greece.

The recent - unprecedented in orthodox canonical regulations - action/decision of the Standing Holy Synod to "decide" unilaterally and "delete" monks from the monks' records of each monastery is now proof that the modern church history of Greece risks passing in a phase of full "secularisation" of the State Church of Greece.

The consequences of this "practice', if it prevails, are expected to be devastating for coenobitic monasticism, despite the pretexts invoked by the "governing" Church.

The proposed "dissolution" of a monastery, when proposed by the enemies of the Church, does not cause the shock caused by the above decision of the Bishop of Nafpaktos, the Archbishop and the Holy Synod, which was accompanied by a simultaneous "ban" on the performance of Services, the imposition of the "penance of excommunication" and the deletion - expulsion of monks from their Monastery, where the Church swore them in to remain "until their death."

A very contradictory and unanswered question is how the "administration" proposes the "dissolution" of the monastery while imposing "penances" and administrative "penalties"?

The strategy of the Bishop of Nafpaktos

The current problems and impasse are the result of a long-term "strategy" of the Bishop, Mr. Ierotheos Vlachos. As already denounced publicly, there are many events that eventually led the Monks to a full failure to perform what the Bishop Mr Ierotheos "demanded." Deposition of the founder of the Monastery, Archimandrite Mr. Spyridon Logothetis, from the position of Abbot.

Successive elections to elect a new Abbot and members of the Monastic Council, pressures for illegal cash "withholdings" and percentages (translate: commissions) for implemented projects, administrative penalties and penances of all kinds, involvement of the Holy Synod, "blackmailing" of the monks to leave the monastery, illegal deprivation of any salary to the priest monks, false and defamatory circulars, accusatory documents and slanderous reports of the Bishop in every direction, etc.

Thus, a long-standing false accusation of "defiant" and "unruly" monks was studiously created, which continues to be presented every time to any competent church or other authority, the justice, services etc., reaching the unprecedented proposal-decision of the local Bishop Ierotheos, the Archbishop and the Holy Synod for the "dissolution" of the monastery!

The political dimension of the problem

The Athonite Fathers are concerned with what they see and are watching with great interest the developments of the unprecedented persecution of the coenobitic Brotherhood of the Transfiguration Monastery in Nafpaktos.

The whole issue has now assumed clearly political dimensions, especially since His Beatitude, the Archbishop Ieronymos, has already been involved on an institutional level, as President of the SHS, but also because journalists present the Bishop of Nafpaktos as the key person in the close environment of the Archbishop. The responsibilities for any developments now lie personally with the First in command, the Archbishop Ieronymos.

Moreover, the "pressure" to the Ministry of Education, which has exclusive political responsibility to perform the "desires" of the Greek Church as the institutional stakeholder of the Greek State, have been incredibly annoyed the Minister, Mr. Con. Arvanitopoulos, who in no case seems to personally want take such a historical decision on the "dissolution" of a populous and internationally famous monastery and that for a "personal whim", as heard in the corridors of the Ministry of Education.

The fact that, during the ministership of Ms Anna Diamantopoulou, the issue of the "dissolution" was put on hold is attributed by journalists to the personal and political "refusal" of Ms Diamantopoulou, which certainly has been politically approved by the now Minister, Mr Con. Arvanitopoulos.

In no case does the Ministry appear to lightly choose to become politically aligned with "the administration" and "against" Monasticism nationwide, because the issue is now threatening to expand into a rampant "pogrom", if the abrupt "dissolution" of coenobitic monasteries unilaterally by any ecclesiastical leadership is applied by virtue of a kind of 'res judicata'.

The probable real causes of the proposed "dissolution"

But what is really happening behind this "persecution" against the Monastery of Nafpaktos? The claim that this "persecution" represents a new beginning, so that the "Administrative Church" as a legal entity of public law can "dissolve" all large and active monasteries in Greece is likely.

It has already been heard, and was recently published, that the causes of the "conflict" in Nafpaktos are primarily economic, but also that the Monks of Nafpaktos could not "meet these demands", be they legal or illegal.

The many judicial cases, which will obviously weigh down the overall ecclesiastical climate for a long time yet, favour this explanation. But they do not explain at all the fixation and involvement of the central "administrative Church" and the Archbishop and not give an explanation that would satisfy an experienced analyst.

Is it possible that the issue has arisen because the Bishops, the Archbishop and the Standing Holy Synod see that the time of separation of the Church from the State is approaching and that they will lose their lucrative income from the Greek government?

Do certain senior church stakeholders believe that by trying to "tear apart" the Monasteries, this will mean they that they will later "appropriate" their properties?

On the other hand, in the case of the scientist monks of the Monastery of the Transfiguration in Nafpaktos, there is another remarkable dimension.

The continuous presence of many young people in the Monastery, the intense spiritual and social charitable activities of its monks, the operation of an International Conference Centre, a radio station, a youth camping etc. showed the spirit of modern Orthodox Monasticism, which, besides traditional monastic duties, did not "fear" scientific dialogue with scientists of international recognition, with European and other universities, students, clergy of other denominations and even other religions. Perhaps this missionary method of modern Orthodox Monasticism was what most annoyed the "official administrative Church"?

Many would like to hear today officially the opinion of the Archbishop, as President of the Holy Synod, on these disputed questions... The anachronistic excommunications and penances unacceptably issued 'behind closed doors', cannot convince anyone in twenty-first century society.

The responsibility of the Holy Synod (SHS) of the Church of Greece

Even without being based on canonical regulations, the policy on the issuing of decisions by the non-competent Standing Holy Synod (SHS) on matters of the internal administration of sees is completely inexplicable.

The issues with the Transfiguration Monastery in Nafpaktos assume particular importance because they have already been publicly associated with "economic" demands by the Bishop, and therefore one cannot invoke "spiritual" reasons for the issuance by the SHS of "penalties" and "penances"with the pretext of intellectual issues, such as "obedience", "excommunication" and such.

All credibility and trust is compromised and lost when the decisions are made by the administration of the Church in "closed" sessions, without consultation or presence of representatives of the monks of the monastery, without any hearing and apology, without observance of procedure, without even informing the Christian people of the region of what is discussed, who suggests what and how adecision is taken.

The Archbishop of Athens today is the first and only one in history who commits the "crime" to propose to legally "dissolve" a large Orthodox coenobitic Monastery of such nationwide and international renown.

Likewise, the Holy Synod of Bishops is unique in modern history in suggesting to a government the legal "dissolution" of a large Orthodox coenobitic Monastery, which not even conquerors of a different religion did. Even the monasteries that "closed" during the Bavarian rule were just those that numbered less than five monks or nuns.

The solution to the problem

1. To set aside any "promises" and "commitments" for personal favours, and directly withdraw from the Ministry of Education the request of the SHS for the "dissolution" of the Transfiguration Monastery, a monastery already "vindicated" by one hundred and fifty (150) Judiciary Decisions and to immediately cease the "persecution" of the Monastery of the Transfiguration in Nafpaktos.

2. The Archbishop and the Standing Holy Synod should immediately withdraw the "penances of excommunication" imposed on the Monks and not interfere with their worship of the Lord Jesus Christ and God in monastic services and masses.

ΑΝΑΣΤΑΤΟΣ Ο ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΜΕ ΤΑ ΘΛΙΒΕΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ

ΑΝΑΣΤΑΤΟΣ Ο ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΜΕ ΤΑ ΘΛΙΒΕΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ

Σάββατο, 29 Δεκέμβριος 2012 17:43 Desk Agioritikovima

Του Γιώργου Θεοχάρη
«Διωγμός» του Κοινοβιακού Μοναχισμού ;
Το γύρο του κόσμου διεθνώς, έκαναν τα στιγμιότυπα των τελευταίων ημερών, που διαδραματίστηκαν παραμονές Χριστουγέννων, στο επισκοπείο της Ι. Μητροπόλεως Ναυπάκτου, με αφορμή επισκοπική «δίκη» κατά Ιερομονάχου.
Στο μικροσκόπιο μπαίνουν για μια ακόμη φορά τα όσα αφορούν στην πασίγνωστη και δραστήρια πολυμελή κοινοβιακή Αδελφότητα της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.
Το μακροχρόνιο πρόβλημα, ήδη αξιολογείται από πολλούς μοναστηριακούς, εκκλησιαστικούς και πολιτικούς κύκλους και ειδικά και από τους αγιορείτες πατέρες, ως ένα είδος νέου «διωγμού του κοινοβιακού μοναχισμού», μέσα στους κόλπους της κρατικής Εκκλησίας της Ελλάδος.

Η τελευταία μάλιστα πρωτοφανής για τα ορθόδοξα νομοκανονικά δεδομένα, ενέργεια – απόφαση της Διαρκούς Ι. Συνόδου, να «αποφασίζει» μονομερώς και να «διαγράφει» μοναχούς από τα βιβλία - μοναχολογίου της κάθε Μονής, έπεισε πλέον ότι ήδη η νεώτερη εκκλησιαστική ιστορία στην Ελλάδα κινδυνεύει να περάσει σε φάση πλήρους «εκκοσμίκευσης» της ελλαδικής κρατικής Εκκλησίας.
Οι συνέπειες αυτής της «πρακτικής», αν τελικά επικρατήσει, αναμένονται ως λίαν καταστρεπτικές, για τον κοινοβιακό μοναχισμό, παρά τα όσα προσχηματικά επικαλείται η «διοικούσα» Εκκλησία.

Η προτεινόμενη «διάλυση» μιας Μονής, όταν προτείνεται από στόμα εχθρών της Εκκλησίας, δεν προκαλεί το σοκ που προκάλεσε η σχετική ως άνω απόφαση του Μητροπολίτη Ναυπάκτου, του Αρχιεπισκόπου και της Ιεράς Συνόδου, που συνοδεύτηκε παράλληλα από ταυτόχρονη «απαγόρευση» τελέσεως Θείας Λατρείας, από επιβολή «επιτιμίου ακοινωνησίας» και από διαγραφή – αποπομπή Μοναχών από τη Μονή της μετανοίας τους, όπου η Εκκλησία τους «όρκισε» να παραμείνουν «έως θανάτου».
Αναπάντητο επίσης και λίαν αντιφατικό το γεγονός, πώς η «διοίκηση» από τη μια πλευρά προτείνει «διάλυση» Ι. Μονής και ταυτόχρονα επιβάλλει «επιτίμια» και διοικητικές «ποινές»;

Η στρατηγική του Μητροπολίτη Ναυπάκτου

Η σημερινή εμπλοκή και το αδιέξοδο είναι το αποτέλεσμα μιας μακράς περιόδου «τακτικής» του Μητροπολίτη κ. Ιερόθεου Βλάχου. Όπως ήδη καταγγέλλεται και δημοσίως, δεν είναι λίγα τα γεγονότα εκείνα, που οδήγησαν τελικά τους Μοναχούς σε πλήρη αδυναμία, στο να μπορούν να «εκτελέσουν» τα όσα ο κ. Ιερόθεος ως Μητροπολίτης «απαιτούσε». Αποκαθήλωση του ιδρυτή της Μονής Αρχιμ. κ. Σπυρίδωνα Λογοθέτη, από τη θέση του Καθηγουμένου.

Αλλεπάλληλες εκλογές για ανάδειξη νέου Ηγουμένου και μελών Ηγουμενοσυμβουλίου, πιέσεις για παράνομες χρηματικές «κρατήσεις» και ποσοστά (μετάφραζε προμήθειες) από εκτελούμενα έργα, διοικητικές ποινές και επιτίμια κάθε είδους, εμπλοκή της Ι. Συνόδου, «εκβιασμοί» μοναχών να εγκαταλείψουν τη Μονή, στέρηση παρανόμως κάθε μισθοδοσίας προς τους Ιερομονάχους Κληρικούς, ψευδείς και δυσφημιστικές εγκύκλιοι, καταγγελτήρια έγγραφα και συκοφαντικά δημοσιεύματα του Μητροπολίτη προς κάθε κατεύθυνση κλπ.

Έτσι, με επιμέλεια «στήθηκε» η μόνιμη ψευδής κατηγορία των «ανυπάκουων» και «απείθαρχων» μοναχών, η οποία συνεχίζει να προβάλλεται επιμελώς σε κάθε αρμόδια εκκλησιαστική ή άλλη Αρχή, στη δικαιοσύνη, στις υπηρεσίες κλπ. φθάνοντας ως την πρωτάκουστη πρόταση απόφαση του επιχώριου Μητροπολίτη Ιεροθέου, του Αρχιεπισκόπου και της Ιεράς Συνόδου, για «διάλυση» της Μονής!

Η πολιτική διάσταση του προβλήματος
Αγιορείτες Πατέρες, εκφράζουν την ανησυχία τους με τα όσα βλέπουν να γίνονται και παρακολουθούν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις όποιες εξελίξεις, του πρωτοφανούς σκληρού διωγμού της κοινοβιακής Αδελφότητος της Ι. Μονής Μεταμορφώσεως Σωτήρος Ναυπάκτου.

Το όλο ζήτημα ήδη έχει λάβει πλέον και καθαρά πολιτική διάσταση, από τη στιγμή μάλιστα που το πρόσωπο του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου, ήδη «αναμείχθηκε» θεσμικά, ως Προέδρου της Δ.Ι.Σ., αλλά και διότι ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου εμφανίζεται από δημοσιογραφικούς κύκλους, ως άνθρωπος κλειδί, του στενού περιβάλλοντος του Αρχιεπισκόπου Οι ευθύνες πλέον για τις όποιες εξελίξεις, βαρύνουν προσωπικά τον Πρώτο τη τάξει, Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο.

Εξ άλλου, οι «πιέσεις» προς το Υπουργείο Παιδείας, που έχει θεσμικά από πλευράς Ελληνικής Πολιτείας, την αποκλειστική πολιτική ευθύνη, να εκτελέσει τις όποιες «επιθυμίες» της Ελλαδικής Εκκλησίας, έχουν ενοχλήσει αφάνταστα τον Υπουργό, κ. Κων. Αρβανιτόπουλο, ο οποίος σε καμιά περίπτωση δεν φαίνεται να επιθυμεί προσωπικά την ανάληψη τέτοιας ιστορικής απόφασης «Διάλυσης» ενός πολυάνθρωπου και πασίγνωστου διεθνώς Μοναστηριού και μάλιστα, για ένα «προσωπικό καπρίτσιο», όπως έχει ακουστεί στους διαδρόμους του Υπουργείου Παιδείας.

Το γεγονός μάλιστα ότι επί των ημερών της κ. Άννας Διαμαντοπούλου, είχε «κολλήσει» το θέμα της «διάλυσης», αποδίδεται δημοσιογραφικά, σε προσωπική πολιτική επιλογή και «άρνηση» της κας Διαμαντοπούλου, η οποία βέβαια και έχει πολιτικά αξιολογηθεί δεόντως και από τον νυν Υπουργό κ. Κων. Αρβανιτόπουλο.
Σε καμία περίπτωση το Υπουργείο δεν φαίνεται, ότι αβασάνιστα επιλέγει πολιτικά να συνταχτεί «υπέρ της διοίκησης» και «εναντίον» του Μοναχισμού πανελλαδικά, γιατί το ζήτημα κινδυνεύει να πάρει πλέον διαστάσεις «πογκρόμ» με ανεξέλεγκτες διαστάσεις, αν εφαρμοστεί ως ένα είδος «δεδικασμένου», η τηλεγραφική «διάλυση» των κοινοβιακών Μοναστηριών, μονομερώς, από την όποια εκκλησιαστική ηγεσία.

Τα πιθανά πραγματικά αίτια της προτεινόμενης "διάλυσης"

Τι μπορεί να συμβαίνει στην πραγματικότητα, πίσω απ’ τα γεγονότα, με τον «διωγμό» αυτό, εναντίον του Μοναστηριού της Ναυπάκτου;
Ο ισχυρισμός ότι τάχα, ο «διωγμός» αυτός, είναι μία νέα αρχή, ώστε να μπορέσει η «Διοικούσα Εκκλησία», ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, να «διαλύσει» όλα τα μεγάλα -δραστήρια και πολυμελή Μοναστήρια της Ελλάδος, είναι πιθανός.

Ήδη ακούστηκε, αλλά και δημοσιεύτηκε πρόσφατα, ότι τα αίτια της «διαμάχης» στην Ναύπακτο είναι πρώτιστα οικονομικά, αλλά και ότι οι Μοναχοί της Ναυπάκτου δεν μπορούσαν «να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις» αυτές, νόμιμες ή παράνομες.
Προς την εξήγηση αυτή πράγματι, μπορεί να οδηγούν οι πολλές δικαστικές αναμετρήσεις, που προφανώς θα βαρύνουν πολύ το γενικό εκκλησιαστικό κλίμα για πολύ καιρό ακόμη. Δεν εξηγούν όμως καθόλου, την εμμονή και «εμπλοκή» της κεντρικής «διοικούσας Εκκλησίας» και του Αρχιεπισκόπου και δεν δίνουν την εξήγηση που θα ικανοποιούσε ένα έμπειρο αναλυτή των γεγονότων.

Μήπως άραγε, επειδή βλέπουν οι Μητροπολίτες, ο Αρχιεπίσκοπος και η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, ότι εγγίζει η ώρα να χωρίσει η Εκκλησία από την Πολιτεία και ότι θα «χάσουν» πλέον τα υψηλά έσοδα που είχαν από τις ελληνικές κυβερνήσεις;

Μήπως θεωρούν κάποιοι, ανώτατοι εκκλησιαστικοί παράγοντες, ότι με το να προσπαθούν να «διαλύσουν» τα Μοναστήρια, αυτό θα σημαίνει αργότερα και το ότι θα «οικειοποιηθούν» τις όποιες περιουσίες τους;

Από την άλλη πλευρά, στη συγκεκριμένη περίπτωση των επιστημόνων μοναχών της Μονής Μεταμορφώσεως στη Ναύπακτο, υπάρχει και μια άλλη, αξιοπρόσεκτη διάσταση.
Η συνεχής παρουσία πλήθους νέων στο Μοναστήρι, η έντονη πνευματική αλλά και κοινωνική παρουσία των φιλανθρωπικών δράσεων των Μοναχών της Μονής, η λειτουργία Διεθνούς Συνεδριακού Κέντρου, Ραδιοφωνικού Σταθμού, κάμπινγκ νεολαίας κλπ, έδειξαν ένα σύγχρονο ορθόδοξο Μοναχισμό, που πέρα από τα παραδοσιακά μοναχικά καθήκοντα, δεν «φοβήθηκε» τον επιστημονικό διάλογο, με επιστήμονες διεθνούς αναγνώρισης, με ευρωπαϊκά και άλλα πανεπιστήμια, με φοιτητές, με κληρικούς των άλλων δογμάτων, ακόμη και των άλλων θρησκειών. Μήπως πιο πολύ «ενόχλησε» την «επίσημη διοικούσα Εκκλησία» αυτός ο τρόπος ιεραποστολής του σύγχρονου Ορθόδοξου Μοναχισμού;

Πολλοί θα ήθελαν σήμερα να ακούσουν επίσημα πλέον την άποψη του Αρχιεπισκόπου, ως Προέδρου της Ι. Συνόδου, πάνω στα επίμαχα αυτά ερωτήματα… Οι αναχρονιστικοί αφορισμοί και τα απαράδεκτα επιτίμια πλέον, που εκδίδονται «κεκλεισμένων των θυρών», στην Κοινωνία του εικοστού πρώτου αιώνα (21) δεν μπορούν να πείσουν κανένα απολύτως.

Η ευθύνη της Ιεράς Συνόδου (ΔΙΣ), της Εκκλησίας της Ελλάδος

Παντελώς ανεξήγητη κρίνεται και χωρίς νομοκανονικά ερείσματα, η τακτική έκδοσης αποφάσεων, από την μη αρμόδια Διαρκή Ιερά Σύνοδο, (ΔΙΣ) για ζητήματα, εσωτερικής διοίκησης των Ιερών Μητροπόλεων.

Ειδική βαρύτητα λαμβάνουν τα ζητήματα με τη Μονή Μεταμορφώσεως στη Ναύπακτο, γιατί έχουν ήδη δημόσια συνδεθεί με «οικονομικές» απαιτήσεις εκ μέρους του Μητροπολίτη, και άρα δεν μπορεί κάποιος να επικαλείται «πνευματικό» λόγο, ώστε να εκδώσει η ΔΙΣ, «ποινές» και «επιτίμια» με πρόσχημα τα πνευματικού χαρακτήρα ζητήματα, όπως π.χ. «υπακοή», «ακοινωνησία» και τα παρόμοια.

Κινδυνεύει και χάνεται κάθε αξιοπιστία και κάθε εμπιστοσύνη, όταν η έκδοση αποφάσεων, γίνεται από τήν Διοίκηση της Εκκλησίας «κεκλεισμένων» των θυρών, χωρίς διάσκεψη, με παρουσία και εκπροσώπων των Μοναχών της Μονής, χωρίς ακρόαση και απολογία, χωρίς τήρηση της δικονομίας, χωρίς, καν, να γνωρίζει ο χριστιανικός λαός μιας περιοχής, τι ακριβώς συζητείται, ποιος εισηγείται και πώς λαμβάνεται μια απόφαση.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών σήμερα, είναι ο πρώτος και μοναδικός στην Ιστορία που διαπράττει το «έγκλημα» να προτείνει και να «διαλύει» νομικά, ένα Ορθόδοξο πολυμελές Κοινόβιο Μοναστήρι με τέτοια πανελλαδική και διεθνή ακτινοβολία.

Το ίδιο και η περί αυτόν Ιερά Σύνοδος των Σεβ. Μητροπολιτών, μοναδικοί στην νεότερη ιστορία που προτείνουν σε μια κυβέρνηση την νομική «διάλυση, για ένα Ορθόδοξο Κτητορικό πολυμελές Κοινόβιο Μοναστήρι, πράγμα που ούτε "αλλόθρησκοι" κατακτητές δεν το έπραξαν. Ακόμη και όσα μοναστήρια "έκλεισαν" επί Βαυαροκρατίας, ήταν μόνο τα όσα αριθμούσαν κάτω των πέντε, μοναχούς ή μοναχές.

Η λύση του προβλήματος

1. Να παραμεριστούν,οι όποιες «υποσχέσεις» και «δεσμεύσεις» για προσωπικές εξυπηρετήσεις, και να αποσυρθεί άμεσα από το Υπουργείο Παιδείας, το αίτημα της Δ.Ι.Σ. για «διάλυση» της Μονής Μεταμορφώσεως, ενός Μοναστηριού που ήδη «δικαιώθηκε» με εκατόν πενήντα (150) Αποφάσεις Δικαστικών Αρχών και να παύσει άμεσα, ο «διωγμός» της Ι. Μονής Μεταμορφώσεως στη Ναύπακτο.

2. Αρχιεπίσκοπος, και Διαρκής Ιερά Σύνοδος, να ανακαλέσουν άμεσα τα «επιτίμια ακοινωνησίας» από τους Μοναχούς και να μη τους«παρενοχλούν» στο να Λατρεύουν τον Κύριο Ιησού Χριστό και Θεό, με τις Μοναχικές Ιερές Ακολουθίες και Θ. Λειτουργίες.

Το "Ιερό Σκάνδαλο" του Μητροπολίτη Ναυπάκτου

http://www.axiaplus.gr/article/26244/to-iero-skandalo-toy-mhtropolith-naypaktoy/#.UMtyIPBZcXo.email

Όλη η αλήθεια για την Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως και το σκάνδαλο του Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ. Ιερόθεου.
Η Ι. Μονή απαντά, στα όσα αναληθή, ψευδή και απαράδεκτα ισχυρίζεται ο Σεβ. Μητροπολίτης, Ναυπάκτου, κ.Ιερόθεος, σε διάφορα δημοσιεύματα και μέ την απάντησή της αποκαλύπτει με γεγονότα, την αλήθεια, την διαφάνεια της οικονομικής διαχειρίσεώς της, αλλά και το σκάνδαλο της διαρκούς δίωξης του Μητροπολίτη, σε βάρος της Μονής. Ο Μητροπολίτης κατηγορεί την Μονή, για ζητήματα, που έχουν αποφανθεί επίσημα τα δικαστήρια της Χώρας, στα οποία προσέφυγε ο ίδιος.
Ποιο είναι τελικά το σκάνδαλο;
Το σκάνδαλο είναι οι παράνομες απαιτήσεις στα οικονομικά, του Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ.Ιεροθέου, από το Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως Σωτήρος.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟ ΕΡΓΟΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ (ΥΠΕΘΟ) ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ
Ο Σεβ. κ. Ιερόθεος απαίτησε εγγράφως, να καταχωρηθούν, ως τακτικά έσοδα της Μονής, τα Κρατικά κονδύλια, στα βιβλία που εκείνος ελέγχει και απαιτούσε να πληρώσει η Μονή ποσοστά. Κατήγγειλε στην ΔΙΣ (649/19-10-1999): «Δεδομένου ότι από την εκτέλεση των έργων στην Ι.Μονή, καταβάλλεται το ΦΠΑ και ποσό 1%, 3%, 2% κλπ διαπιστούται η παράβασις». Και στο ΣτΕ (439/25-7-2003) κατήγγειλε: «η Ι.Μονή έχει λάβει υψηλές Κρατικές Επιχορηγήσεις, οφείλει να αποδώσει πολλά ποσοστά σε εκκλησιαστικούς οργανισμούς».
Αλλά αυτά δεν ήταν αλήθεια.
Διότι το Υπουργείο απαιτούσε χωριστά βιβλία. Και απαγόρευε ποσοστά υπέρ τρίτων και ΦΠΑ.
Η Μονή εκτέλεσε τον Νόμο, και όχι τις διαταγές του Μητροπολίτη. Διότι αν τις εκτελούσε, θα κινδύνευαν να φυλακισθούν οι Πατέρες, για κακοδιαχείριση του δημοσίου χρήματος.
Εξ άλλου, η Μονή δεν είχε χρήματα, όπως ήδη ομολογεί ο Μητροπολίτης στο δημοσίευμα, για να καταβάλλει τα τεράστια ποσοστά.
Έκτοτε, ο Μητροπολίτης έσυρε την Μονή στα Δικαστήρια. Και είπε στο Ηγουμενοσυμβούλιο «τα λεφτά πού δεν δώσατε σε μένα να τα πληρώσετε τώρα στα δικαστήρια και στους δικηγόρους». Όπως και έγινε. Οδήγησε την Μονή σε όλες τις βαθμίδες της Δικαιοσύνης, Πρωτοδικεία, Εφετεία, Άρειο Πάγο και ΣτΕ.
Και ενώ μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί εκατόν πενήντα (150)!!!... Αποφάσεις Δικαστηρίων, εκείνος, δυστυχώς, επανέρχεται με νέες καταγγελίες, για τα ίδια, ελπίζοντας ίσως, ότι η Ι.Μονή θα χρεωθεί και θα πληρώσει τα παράνομα ποσά πού απαιτεί.
Εκτός αυτών, τώρα, με συνεργάτη του, σύρει τους Πατέρες στο Εφετείο, απαιτώντας άλλα 1.500.000 Ευρώ (μαζί με τους τόκους),αν και έχασε στο Πρωτοδικείο…
Κατήγγειλε την Μονή σε Υπηρεσίες, Υπουργεία, Πρωθυπουργούς, ελπίζοντας ότι ή θα αναγκάσουν τούς Πατέρες να πληρώσουν τά χρήματα ή θα τους καταδίκαζαν ως καταχραστές. Έτσι, έγιναν50 οικονομικοί έλεγχοι από Δημόσιες Υπηρεσίες, ΣΔΟΕ, ελεγκτές του Δημοσίου κλπ.
Αντιφατικές και αποκαλυπτικές είναι οι δηλώσεις του Μητροπολίτη (βλ. εφ. ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 8-12-12), όπου "παγιδεύεται" από τα ίδια του τα λόγια, λέγοντας: «έχω κάνει επισήμως καταγγελίες στο ΣΔΟΕ για υποθέσεις ατασθαλιών, αλλά δυστυχώς δεν έχω λάβει ακόμα απαντήσεις». Στην συνέχεια, αυτοδιαψεύδεται λέγοντας στον δημοσιογράφο ότι: «η Διεύθυνση Πατρών του ΣΔΟΕ προχώρησε σε έλεγχο ο οποίος επιβεβαίωσε πως κύριος χρηματοδότης στην επένδυση ήταν η«Αδελφότητα Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναυπάκτου». Και «στο πόρισμα του ΣΔΟΕ αναφερόταν πώς το ποσόν επιστροφής φόρου κλπ…..».
Ενώ αρχίζοντας λέει ότι το ΣΔΟΕ δεν του απάντησε, μετά αυτοδιαψευδόμενος λέει, ότι το ΣΔΟΕ «επιβεβαίωσε» και έδωσε και «πόρισμα», δηλαδή του απάντησε…
Η αντιφατικότητα - αναλήθεια των λόγων του, ανάγκασαν παλαιότερα, τον Μακαριστό Μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσόστομο Θέμελη, να γράψει δύο βιβλία!!!… στα οποία χαρακτηρίζει καί αποδεικνύει τον κ.Ιερόθεο «ψευδολόγο».
Επίσης: Ενώ στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ δήλωσε «έχω κάνει επισήμως καταγγελίες στο ΣΔΟΕ για υποθέσεις ατασθαλιών», στην εφημερίδα ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΑΙΤΩΛΩΝ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΩΝ, στίς 2-12-2008, δήλωσε ότι «για την περίπτωση του Μοναστηριού της Ναυπάκτου δεν καταλογίζω οικονομική ατασθαλία».
Στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, δήλωσε «το 2005 είχε εκδοθεί διυπουργική απόφαση και είχαν ορισθεί δύο Επιθεωρητές προκειμένου να κάνουν έλεγχο, ο οποίος μέχρι σήμερα δεν έχει ολοκληρωθεί».Ο έλεγχος στην Μονή δεν σταμάτησε εξ αιτίας των Μοναχών, αφού οι ίδιοι οι Επιθεωρητές δηλώνουν στο έγγραφό τους 85/30-9-2011 «ενόψει των εξελίξεων που επέρχονται με το νέο μισθολόγιο αναγκασθήκαμε να υποβάλλουμε την παραίτησή μας από την ενεργό υπηρεσία, με αποτέλεσμα ότι δεν έχουμε πλέον το δικαίωμα και την αρμοδιότητα να συνεχίσουμε τον Οικονομικό έλεγχο στην Ι.Μονή».
Εξάλλου, ο Μητροπολίτης, κατέθεσε στα από 24-6-2010 και στο δεύτερο Υπομνήματα του στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Μεσολογγίου: «Ομολογείται και από τους δύο Επιθεωρητές ότι η ανάθεση της εντολής ελέγχου θεωρείται και είναι μη νόμιμη», και «εφόσον ο έλεγχος που τους ανετέθη ήταν μη νόμιμος».
Ο Μητροπολίτης κατηγορεί τούς Μοναχούς ότι δεν έδιναν στοιχεία στους Επιθεωρητές αλλά δεν λέει την αλήθεια ότι έχουν υπογράψει σε επτά έγγραφά τους, 16-4-2007, 3-11-2008, 17-2-2010, 17-12-2010, 24-1-2011, 27-7-2011, 23-8-2011, ότι έχουν παραλάβει 16.500 !!!... στοιχεία.
Λέει ψευδώς ότι «εξ αιτίας αυτής της συμπεριφοράς, τό Συνοδικό Δικαστήριο τιμώρησε το 2006 των τότε Ηγούμενο». Διότι το 2006 δεν είχαν καν αρχίσει οι Επιθεωρητές τον έλεγχο, όπως δηλώνουν στο έγγραφο 3-3-2009, «ο έλεγχος ξεκίνησε τυπικά από 16-4-07, έκτοτε μεσολάβησαν άλλες υπηρεσιακές υποχρεώσεις μας μέχρι και τις 21-10-08…»!!!...
Στην ένορκη κατάθεσή τους (4-2-2009),κατέθεσαν ότι «Θέλω να καταθέσω ότι ουδείς και ουδέποτε με ενόχλησε για κωλυσιεργία η ματαίωση του ελέγχου... Η καθυστέρηση οφείλεται αποκλειστικά και μόνο σε υπηρεσιακούς λόγους». Και όχι στους Μοναχούς.
Ευτυχώς που ο Μητροπολίτης, δήλωσε και την αλήθεια, διαψεύδοντας τον εαυτό του περί «σκανδάλου» της Μονής, ομολογώντας ότι «ακολούθησε απαλλακτικό βούλευμα για το Μοναστήρι», η απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Πατρών 17-1-2003, πού απάλλασσε την Μονή ότι καταχράστηκε τον ΦΠΑ. Η απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Πατρών, είναι στό http://ignatiosstavropoulos.blogspot.gr/2012/12/19-2003.html
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ«ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ»
Η Μονή δεν έχτισε τίποτα αυθαίρετο. Είχε την υπʼαριθμ. 13α του 1980/21-3-1980 νόμιμη άδεια. Ο Μητροπολίτης χαρακτήριζε το κτίριο του Ξενώνα «αυθαίρετο», «εκδικούμενος» διότι η Μονή δεν πλήρωσε τα παράνομα χρήματα που απαιτούσε.
Κατέφυγε πρώτα στην ΕΚΥΟ-ΓΡΑΦΕΙΟ ΝΑΟΔΟΜΙΑΣ, (της Ι.Συνόδου) το οποίο, όμως, δεν είχε νόμιμο δικαίωμα στα πολεοδομικά θέματα. Τό Γραφείο αυτό κίνησε διαδικασίες εναντίον της Μονής.
Αλλά το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, δικαίωσε την Μονή (1500/2004). Η ΕΚΥΟ, ανακάλεσε δύο φορές (2162/5-5-2004, 2243/10-5-2004), τα όσα έκανε στην Μονή. Η ίδια απόφαση, ακύρωσε το «το έγγραφο του Μητροπολίτη Ναυπάκτου, καθότι τό έγγραφο εκδόθηκε από αναρμόδιο όργανο». Και η απόφαση35/2004 Εφετείου Πατρών δικαίωσε την Μονή «ο επιχώριος Μητροπολίτης ουδέποτε έφερε, ούτε φέρει οποιαδήποτε αρμοδιότητα επί πολεοδομικών ζητημάτων».
Ο Μητροπολίτης στη συνέχεια «πέτυχε» μία παράνομη απόφαση της τοπικής Πολεοδομίας εναντίον της Μονής. Όμως, το Εφετείο Πατρών εξέδωσε δύο αποφάσεις (4-12-2009, 27-1-2010), κατά του εγγράφου της Πολεοδομίας. Αυτά όμως, δεν τα είπε ο Μητροπολίτης στην εφημερίδα.
Αυτή είναι η αλήθεια με επίσημα ντοκουμέντα και όχι μόνο με λόγια.
Σήμερα η πολυπληθής μοναστική Αδελφότητα και οι χιλιάδες ενεργοί πολίτες, εθελοντές που συμπαρίστανται στην Ιερά Μονή, συνεχίζουν το θρησκευτικό, κοινωνικό, εθνικό και πολιτιστικό έργο τους, που παραμένει φάρος ελπίδας στην εποχή που τα πάντα δείχνουν να κρίνονται και να καταρρέουν!