Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Η αλήθεια περί εκλογής νέου Ηγουμένου Αρχιμ. Ιερωνύμου Δελημάρη


Η αλήθεια περί εκλογής νέου Ηγουμένου Αρχιμ. Ιερωνύμου Δελημάρη

Η ανακοίνωση «δελτίο τύπου» της Ι. Μητροπόλεως Ναυπάκτου, της 22ας Μαΐου 2012,   με αφορμή την είδηση της εκλογής νέου Ηγουμένου στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναυπάκτου, προκάλεσε σύγχυση, επειδή δεν ασχολείται με ένα θέμα, το θέμα της εκλογής, αλλά με πολλά  και άσχετα θέματα. Επειδή, θεωρούμε ότι αποσιωπώνται σημαντικά γεγονότα και επειδή είναι σε εκκρεμοδικία σημαντικά ζητήματα, γιαυτό υπογραμμίζουμε τα παρακάτω σημεία για ενημέρωση κάθε ενδιαφερόμενου και για αποκατάσταση της αλήθειας.

1.            Γίνεται φανερή και από αυτή την ενέργεια της Μητροπόλεως, η αγωνία της να συνεχίσει με κάθε τρόπο και μέσο, την «πολεμική» της εναντίον του γνωστού πανελλαδικά και διεθνώς Μοναστηριού της Ναυπάκτου, που στέκεται στο ύψος του, αλλά και άγρυπνο κοντά στις ανάγκες του ταλαιπωρούμενου από φτώχια και θλίψη λαού της περιοχής.

 Αυτό φαίνεται δεν το ανέχεται η τοπική εκκλησιαστική διοίκηση, για λόγους που αυτή γνωρίζει. Όμως, το λογικό και το ιερό, θα ήταν να ενώσει τις δυνάμεις της με τις δυνάμεις των ανθρώπων του Μοναστηριού, για να συμπαρασταθούν με έργα αγάπης και καλοσύνης στον βασανιζόμενο αυτή την στιγμή λαό. Έτσι θα ήταν σωστότερη στην ιερή αποστολή της αγάπης και της βοήθειας. Όμως, δυστυχώς,  προτιμάει το ανούσιο και ανίερο έργο του «διωγμού» ενός άξιου Μοναστηριού.

2.            Σύμφωνα με τον Νόμο 590/1979 «Περί Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος», και τον Κανονισμό 39/1972, που καί τους δύο τους συνέταξαν οι  Μητροπολίτες, η εκλογή Ηγουμένου, είναι θέμα καί μόνον, της αποφάσεως της μόνης αρμόδιας, της Ολομελείας των Μελών της Αδελφότητος της Μονής και όχι της αρεσκείας του κάθε Μητροπολίτη. Κάθε τοπικός Μητροπολίτης, έχει καθήκον και υποχρέωση,  όπως όλοι, να εφαρμόζει τους νόμους της πολιτείας και τους Ιερούς Κανόνες.   Στην παρούσα περίπτωση ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου έχει  υποχρέωση,   να αναγνωρίσει την απόφαση της Ολομελείας της Αδελφότητος, την εκλογή δηλαδή του νέου Ηγουμένου, όπως την αναγνωρίζουν όλες οι Αρχές και όλες οι Υπηρεσίες.

3.            Το Σύνταγμα, οι Νόμοι καί οι Ιεροί Κανόνες, αναγνωρίζουν κάθε Κοινόβιο Μοναστήρι ως αυτοδιοίκητο  οργανισμό του δημοσίου και περιορίζουν τα δικαιώματα και τις αρμοδιότητες του κάθε Μητροπολίτη αλλά και της Ιεράς Συνόδου. Ειδικά για την εκλογή Ηγουμένου σε ένα Κοινόβιο Μοναστήρι, όπου εγκαταβιώνουν άνω των πέντε μοναχοί ή μοναχές,  οι Νόμοι και οι Ι. Κανόνες, τοποθετούν τον Μητροπολίτη και την Ιερά Σύνοδο στη θέση θα λέγαμε του «παρατηρητή» και όχι του πρωταγωνιστή. Ο τοπικός Μητροπολίτης δηλαδή, έχει μόνο δικαίωμα της ευχής χειροθεσίας, κατά την ώρα πού η Αδελφότης (όχι ο Μητροπολίτης) κάνει την ενθρόνιση του Ηγουμένου που οι μοναχοί εξέλεξαν.

4.            Η ανακοίνωση της  22ας Μαΐου 2011, της Ι. Μητροπόλεως Ναυπάκτου, αποσιωπά εντελώς  το γεγονός, ότι σύμφωνα με τον Νόμο καί τους Ιερούς Κανόνες, η μόνη αρμόδια, δηλαδή η Ολομέλεια των Μελών της Αδελφότητος της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως, απεδέχθη ομοφώνως, την πριν από δύο χρόνια παραίτηση, του τότε εκλεγέντος ως Ηγουμένου, π. Ειρηναίου Κουτσογιάννη, ο οποίος δεν εδέχθη την εκλογή και δεν εδέχθη να αναλάβει την Ηγουμενεία και παραιτήθηκε  χωρίς να  αναλάβει ποτέ διοικητικά καθήκοντα.   Ούτε η Ιερά Σύνοδος έχει αρμοδιότητα να επεμβαίνει στις παραιτήσεις Ηγουμένων των Κοινοβιακών Μονών, ή να τις εγκρίνει ή να τις απορρίπτει.  Είναι εσωτερικό  ζήτημα του κάθε κοινοβίου μοναστηριού. Η Ιερά Σύνοδος, μόνο στα Συνοδικά μοναστήρια έχει κάποιες αρμοδιότητες εποπτείας.

5.            Αν και  όπου  ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου, καταγγέλλει  την Μονή Μεταμορφώσεως,  ότι τάχα δεν έχει Ηγούμενο και δεν έχει νόμιμη εκπροσώπηση, αυτό δεν ευσταθεί. Αντιθέτως, η Ολομέλεια της Μονής έκανε εκλογές και η Μονή έχει Ηγούμενο και εκπροσώπηση. Μάλιστα από το 2007 ως το 2012  έχουν πραγματοποιηθεί πέντε φορές (!) εκλογές. Κάθε εκλογή  πού έκανε η Αδελφότης της Μονής ήταν νόμιμη, όπως βεβαίως νόμιμη είναι και η τελευταία. Και  βέβαια, δεν εξαρτάται η νομιμότητά της από τις επιθυμίες του κάθε τοπικού Μητροπολίτη. Σύμφωνα με τούς ισχύοντες Νόμους του  Κράτους, αυτοί που εκλέγονται,  εκπροσωπούν πλέον νομίμως το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου της  Ιεράς Μονής, ενώπιον κάθε Αρχής, Πολιτικής ή Εκκλησιαστικής.  

6.       Η συγκεκριμένη ανακοίνωση «δελτίο τύπου», δεν αναγνωρίζει  ότι η μόνη αρμόδια για την εκλογή Ηγουμένου, είναι η Ολομέλεια της Αδελφότητος της Κοινοβιακής Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως, και ότι νομίμως και κανονικώς  εξέλεξε παμψηφεί και ομοφώνως στη θέση του Ηγουμένου τον Αρχιμανδρίτη π. Ιερώνυμο Δελημάρη. 

Επιχειρεί παρανόμως και αναρμοδίως να διαγράψει τη θέληση μιας πολυάριθμης Κοινοβιακής Αδελφότητος, η οποία εκφράζεται επισήμως και νομίμως. Έχουν και οι Μοναχοί δικαιώματα να ρυθμίζουν την ζωή τους, όπως τούς τα παρέχουν οι Νόμοι της Πολιτείας  και οι Ι. Κανόνες της Εκκλησίας.

Δεν είναι «αντάρτες» οι Μοναχοί όταν υπερασπίζονται τους Νόμους και τους Κανόνες και τα εξ αυτών νόμιμα και κανονικά δικαιώματά τους.   Ο εκάστοτε τοπικός Μητροπολίτης Ναυπάκτου και οι μοναχοί και όλοι οι κληρικοί, οφείλουν  να  τηρούν τα όσα προβλέπουν ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Ελλάδος Ν. 590/1977 και ο Κανονισμός 39/1972.

7.            Η Κοινοβιακή Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, είναι ένας αυτοδιοίκητος εκκλησιαστικός οργανισμός κοινής ωφέλειας.  Ως περιουσία δεν ανήκει κάπου. Ούτε ανήκει στους μοναχούς, αλλά ούτε βεβαίως   είναι ιδιοκτησία κάποιου Μητροπολίτη ή κάποιας  Μητροπόλεως, για να μπορεί να την κάνει ο καθένας ως ιδιοκτησία του, ότι επιθυμεί. Υπάρχουν οι Νόμοι της Πολιτείας, οι Ιεροί Κανόνες και ο επίσημος Εσωτερικός Κανονισμός της Μονής, που ορίζουν επακριβώς τα της λειτουργίας της, ως αυτοδιοίκητου οργανισμού δημοσίου δικαίου.

8.            Κανένα επίσημο έγγραφο υπογεγραμμένο δεόντως υπό της Νομικής Υπηρεσίας της Ιεράς Συνόδου, δεν υπάρχει προς επεξεργασία «ειδικού Κανονισμού» της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως. Ο ισχυρισμός της ανακοινώσεως της Ι, Μητροπόλεως είναι και πάλι ανυπόστατος και παραπλανητικός. Ο υφιστάμενος και σε πλήρη ισχύ «Εσωτερικός Κανονισμός»  της Ι. Μονής Μεταμορφώσεως, ήδη είναι εγκεκριμένος αρμοδίως, και δημοσιευμένος, από τα πρώτα χρόνια της ιδρύσεως της Μονής, επέχει θέση Νόμου.

9.            Ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Σπυ­ρί­δω­ν Λο­γο­θέ­της, Ιδρυτής-Κτήτορας  της Ι­ε­ράς Μο­νής,  είναι ταυτόχρονα ο Διοργανωτής της Αδελφότητος και όλου του Εκκλησιαστικού, Μοναστικού, Ιεραποστολικού, Φιλανθρωπικού, Νεανικού, Επιστημονικού, Κοινωνικού, Αναπτυξιακού, Εθνικού έργου της. Είναι ο Ευεργέτης,  Γέροντας και Πνευματικός της Μονής και Πρώτος Καθηγούμενός της. Κανείς δεν του αφαιρεί αυτές τις περγαμηνές.

Δυστυχώς, και αποκλειστικά με τις αδιάκοπες ενέργειες και καταγγελίες του  σημερινού Μητροπολίτη Ναυπάκτου,  «καταδικάστηκε» αρχικά από τα εκκλησιαστικά «δι­κα­στή­ρια», χωρίς όμως ακόμη να έχει τελειώσει η νομική κρίση της σχετικής υπόθεσης. Μετά την απόφαση του ΣτΕ, που δεν ασχολήθηκε με την ουσία του ζητήματος,  το όλο θέμα εκκρεμεί στο αρμόδιο ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπου προσέφυγε ο ίδιος αλλά και τρία ακόμη ιδρυτικά μέλη της Ι. Μονής.  Επομένως δεν έχει τελεσιδικήσει και εκκρεμεί η υπόθεση αυτή και κάθε άλλη σχετική είδηση είναι ανυπόστατη και παραπλανητική. Θα περίμενε κανείς, πιο δίκαια, πιο ανθρώπινη και πιο χριστιανική αντιμετώπιση από «ανακοινώσεις» ενός εκκλησιαστικού οργανισμού, σε βάρος κληρικού ο οποίος διατηρεί κάθε ηθικό και νόμιμο δικαίωμα υπεράσπισης της ιερατικής του τιμής.

10.          Είναι γνωστό και δημοσιευμένο επίσης, ότι ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου, εισηγήθηκε και επέτυχε την επιβολή «πνευματικών ποινών». Προφανώς όμως, η ανακοίνωση της Μητροπόλεως αποσιωπά σκόπιμα, αυτό που  οι  Νόμοι ορίζουν, ότι η επιβολή «πνευματικών ποινών», δεν συνεπάγεται την νομική αδυναμία του Ν.Π.Δ.Δ. της Ιεράς Μονής να διεξάγει εκλογές, για την ανάδειξη Ηγουμένου, ούτε συνεπάγεται την κατάργηση του αυτοδιοίκητου της Ιεράς Μονής.  

Σύμφωνα με τούς Νόμους και το ελληνικό εκκλησιαστικό δίκαιο, η «πνευματική» ποινή, δεν έχει διοικητικές συνέπειες. Διότι αν είχε, τότε αλλοίμονο… Κάθε Μητροπολίτης θα μπορούσε να επιβάλλει μία «πνευματική ποινή» στον οποιοδήποτε «αντίπαλο» π.χ. Δήμαρχο ή Δικαστή και αυτοί στη συνέχεια θα έχαναν την θέση τους (!).

 Οι δήθεν «πνευματικές» ποινές, δεν επιφέρουν διοικητικές συνέπειες και αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί ποτέ η «πνευματική» ποινή, όπως και  το επιτίμιο της «ακοινωνησίας» να αφαιρέσει τα δικαιώματα του εκλέγειν και εκλέγεσθε και άρα  να  απαγορεύσει την διοικητική πράξη της εκλογής οιουδήποτε αδελφού της Μονής στη θέση του Ηγουμένου, άρα και του Αρχιμ. π. Ιερωνύμου Δελημάρη.  

 Υπενθυμίζεται ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει επανειλημμένως αποφανθεί, περί του ότι ποινές «πνευματικής φύσεως» δεν συνδέονται, και δεν καταργούν, το δικαίωμα της αυτοδιοικήσεως,  και της διοικητικής λειτουργίας μίας Μονής, όπως είναι οι εκλογές για ανάδειξη Ηγουμένου. 

11.          Είναι κακοήθης η αναφορά της ανακοίνωσης της Ι. Μητρόπολης, περί του ότι κάποιοι είχαν πρωτόδικα «καταδικαστεί», από την δικαιοσύνη, διότι απλούστατα δεν αναφέρεται καν, ότι ήταν πρωτόδικη η απόφαση και δεν αναφέρεται καν, το ότι η ποινή αυτή έχει ήδη παραγραφεί και είναι ανεκτέλεστος (Ν. 4043/2012 άρθρ.2). Γιατί τόση «επιπολαιότητα» στη δυσφήμιση κληρικών;

12.          Στην ανακοίνωση της Ι. Μητρόπολης, αποκρύπτεται ότι απέτυχε παταγωδώς, η έγγραφη από τον Αύγουστο 2012, αίτηση – πρωτοφανής ενέργεια – του νυν Μητροπολίτη Ναυπάκτου, στο Υπουργείο Παιδείας, διά της Ι. Συνόδου, για «διάλυση» της Ιεράς Μονής, που ιδρύθηκε το 1980 από τον Μητροπολίτη Ναυπάκτου κυρό Δαμασκηνό Κοτζιά και τον Ιδρυτή και Κτήτορα της Μονής Αρχιμ. Σπυρίδωνα Λογοθέτη. Ήδη το ζήτημα περί απόπειρας κατάργησης του αυτοδιοίκητου της Μονής, κατατέθηκε με επερώτηση στη Βουλή, προ μηνών. Επίσης το αρμόδιο  Υπουργείο Παιδείας, με έγγραφο του Γενικού Γραμματέα Θρησκευμάτων κ. Γ. Καλατζή, έστειλε στην Ιερά Σύνοδο τις δύο σχετικές γνωμοδοτήσεις Πανεπιστημιακών Διδασκάλων, και την αναφορά της Μονής, κατά της διαλύσεως της Ιεράς Μονής, ζητώντας τους να απαντήσουν στις γνωμοδοτήσεις αυτές.

13.          Δεν μπορούν να βλάψουν το αυτοδιοίκητο της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως και κατ’ επέκταση όλων των Μοναστικών Κοινοβίων της Εκκλησίας της Ελλάδος, οι επί δέκα πέντε χρόνια προσπάθειες του Μητροπολίτη Ναυπάκτου, να εμπλέκεται αναρμοδίως, στα εσωτερικά της διοικήσεως της αυτοδιοίκητης Κοινοβιακής Μονής Μεταμορφώσεως.

Μάλιστα η ανάμειξή του  στα οικονομικά… και  μετέπειτα, επειδή τελικά δεν κατάφερε να «αναγκάσει» την Μονή να χρεωθεί παρανόμως  υπέρογκα ποσά, η «ιερή εκδίκηση» με «πνευματικές ποινές», που ο ίδιος επιβάλλει ή εισηγείται, τον εκθέτει ακόμη περισσότερο, σε όσους γνωρίζουν λεπτομερώς το τι έχει συμβεί.

14.          Πολλές φορές ο Σεβ. Μητροπολίτης κ. Ιερόθεος, σε αντίθεση με τους Νόμους και τους Ιερούς Κανόνες, προσπαθεί να μεταθέτει  την επίλυση των διοικητικών προβλημάτων που έχει στη Μητρόπολή του, στις υπηρεσίες της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου. Όμως, ο μόνος αρμόδιος και υπεύθυνος είναι ο ίδιος. Θα μπορούσε με υπομονή, άνετα, για όποια «διαφωνία» έχει με την Ιερά Μονή να απευθύνεται στα  σχετικά ακυρωτικά ή διοικητικά  δικαστήρια, ώστε να τον συνδράμουν, εάν και όπου έχει το δίκιο με το μέρος του. Αυτό σημαίνει πολιτισμός, δημοκρατία. Τα υπόλοιπα είναι μάλλον «εκ του πονηρού».

15.          Τέλος, πρέπει καί πάλι να υπογραμμισθεί, ότι πρόσφατη η εκλογή ως Ηγουμένου, του Αρχιμ. π. Ιερωνύμου Δελημάρη είναι κατά πάντα   σύμφωνη με τους σχετικούς Νόμους  και  Ιερούς Κανόνες,  όπως βέβαια και σύμφωνη με τον ισχύοντα απολύτως και επισήμως αναγνωρισμένο  από το έτος 1980 Εσωτερικό Κανονισμό της Μονής. Επομένως, είναι υπηρεσιακό αλλά και ηθικό καθήκον του Μητροπολίτη Ναυπάκτου για τους πιο πάνω λόγους, να α­πο­δε­χθεί, την νέα εκλογή, εν γνώ­σει του ότι φέ­ρει α­κε­ραί­α την ευ­θύ­νη έ­να­ντι  του Νό­μου και βεβαίως να χαρεί που στη Μητρόπολη Ναυπάκτου υπάρχουν τόσο άξιοι κληρικοί, όπως ο νεοεκλεγείς Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, Ναυπάκτου.

Αρχιμ. Ιγνάτιος Σταυρόπουλος Δρ.

Γραμματέας Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου